Piewca Gorców i góralskiej obyczajowości. 27 listopada 1875 roku urodził się Władysław Orkan - pisarz, poeta, reportażysta i dramatopisarz tworzący w okresie Młodej Polski. Zasłynął piewca » poeta sławiący kogoś. piewca » poeta sławiący uroki przyrody. piewca » poeta sławiący wierszem. piewca » poeta, pisarz coś sławiący. piewca » poeta, pisarz sławiący. piewca » poeta, pisarz sławiący coś lub kogoś w swojej twórczości. piewca » poeta, pisarz sławiący w swojej twórczości coś lub kogoś. piewca Wszystkie rozwiązania dla ARTUR, POETA I PUBLICYSTA, UŻYWAJĄCY PSEUDONIMU OR-OT, PIEWCA STAREJ WARSZAWY. Pomoc w rozwiązywaniu krzyżówek. dawny piewca - hasło do krzyżówki. Hasła . Szukaj; Jak szukać w przenosni poeta, piewca, wieszcz: amaruk: indyjski piewca miłości z VII wieku: Talew: Do Ostrołęki zwabił go w 1971 roku Alfred Sierzputowski, lokalny poeta, z którym poznali się w Korespondencyjnym Klubie Młodych Poetów. Tadeusz Machnowski miał już na koncie pierwsze publikacje, m.in. w „Tygodniku Kulturalnymi” i w „Antologii współczesnej poezji ludowej”, a w Ostrołęce rozwijał się młody ruch literacki Określenie "piewca epoki" posiada 1 hasło. Inne określenia o tym samym znaczeniu to poeta - piewca; dawny piewca; piewca, wieszcz; poeta, piewca, wieszcz; poeta, piewca jakiejś ideologii. Adam Ważyk. Adam Wazyk, fot. Wojciech Druszcz/REPORTER. Poeta, prozaik, eseista, tłumacz. Urodził się 29 października (17 listopada) 1905 roku w Warszawie, zmarł tamże 13 sierpnia 1982. Wszystkie biogramy mają to do siebie, że w dłuższej czy krótszej wyliczance dat (z nieśmiertelnym "urodził się ten a ten, wtedy i wtedy, tu a tu Artur Oppman. Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki. Artur Franciszek Michał Oppman(Or, Or-Ot) * , Warszawa. † , Warszawa. Poeta polski okresu Młodej Polski, autor wierszy i pieśni patriotycznych, utworów dla dzieci i bajek. Teksty autora: 385. Alfabetyczny spis tekstów tego autora. Wikicytaty: uchwyt na starej bramie ★★★ BARMAN: pracownik obsługujący kolejki ★★★★ sylwek: GAŁGAN: kawał starej szmaty ★★★ OPPMAN: Artur, piewca starej Warszawy ★★★★ KUŹNICE: ze stacją kolejki na Kasprowy Wierch ★★★ SARMATA: Polak starej daty; kontuszowiec ★★★★ SKROBAK: narzędzie do usuwania starej farby Murarze przy pracy (źródło: NAC). Pierwszy etap odbudowy Starówki ukończono dwa dni przed terminem – 20 lipca 1953 roku. Rankiem 22 lipca, w 9. rocznicę utworzenia PKWN, na Rynek Starego Miasta wkroczyły najważniejsze osoby w państwie. Na czele w jasnym garniturze maszerował Bolesław Bierut. h5tv. Examples Stem No examples found, consider adding one please. Artur Oppman(Or-Ot)Legendy warszawskieTekst opracowany w ramach projektu Wolne Lektury( Legendy warszawskie, Oppman, Artur (1867-1931), Poznań; Warszawa [etc.]: Księg. św. Wojciecha 1925. Partnerem projektu Wolne Lektury jest Prokom Software SA. Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. Projekt okładki: Joanna RajkowskaDruk: Drukarnia Naukowo-Techniczna Oddział PAP 1Warszawa 2007ISBN: 978-83-89143-86-0Konwersja do formatu EPUB: Virtualo Sp. z srebrna śniegiem, wiatr mroźny dmucha, Na skrzypcach zimy gra zawierucha, Kłębami śniegu w okna uderza, To coś zaszepce, jakby z pacierza, To się rozjęczy nutą żałosną, Jakby tęskniła za cudną wiosną, To znów na chwilę płacz swój uciszy I gwiazd milionem błyśnie w tej to miło w wieczór zimowy W cieple zacisznej siedzieć alkowy; W piecu się ogień dopala właśnie, W ciemnej czeluści mignie, to zgaśnie, Sypie iskierki czerwone, złote, W sercach nieznaną budzi tęsknotę Za czemś minionem, za czemś dalekiem, Za dawnym światem, za dawnym nocą w alkowie starej Umarłych czasów snują się mary,W wielkim fotelu, sprzed stu lat może, Wsłuchał się dziaduś w zamieć na dworze; Jakby ustami jakiegoś ducha Głos mu wichury gada do ucha, o tym, co było, co się prześniło,Co już — od kiedy! — śpi pod mogiłą… i nagle dziatwa przypadnie z wrzawą:– Powiedz nam, dziadziu, bajkę ciekawą!– Jak szedł Twardowski do piekieł bramy?– O, nie, dziadziusiu! Znamy to, znamy!– Więc o Madeju, co zbrodnie knował?– Ach, wiemy: Madej odpokutował!– To o Kopciuszku w zgrzebnej odzieży?– Na pamięć umiem, niech dziadziuś wierzy!– No, to już nie wiem, co rzec w tej sprawie!– Powiedz nam, dziadziu o. o Warszawie!Pochylił dziaduś głowę zmęczoną, Ale mu w oczach iskry zapłoną, Strudzone serce mocniej kołata. Bo swej młodości przypomniał lata: Jak to w ulicach starej Warszawy Gonił za widmem rycerskiej sławy,Jak każda cegła, każdy głaz w murze Wskrzeszały przeszłość w złocie, w szarej Wiśle, na mętnej fali Piosnka syreny ulata w dali, W zapadłych w ziemię lochach zwaliska Zły bazyliszek ślepiami błyska, Męczeńska Praga krwią się zalała, W królewskim zamku łka Dama Biała… A nad główkami dzieciaków grona Cudowny Chrystus wznosi mu malcy myśl do gawędy: Starej Warszawy stare A widzieliście ją, tę syrenę niby, kumie Szymonie?– Widzieć nie widziałem, kumie Mateuszu, bo drzewa przesłaniały źródełko, a bliżej podejść bałem się jakości, alem słyszał, jak śpiewa.– Alboż to syreny śpiewają?– Jakże to? Nie wiecie o tym, kumie Mateuszu? śpiewają! I jak jeszcze! Głos to ci się tak rozchodził po Bugaju, po Wiśle, hen, aż za rzekę, jakoby właśnie dzwonek srebrzysty dzwonił. Słuchałbyś dniem i nocą.– No, i co dalej? Co dalej?– Ano, nic dalej. Słuchałem, słuchałem, lubość mi się jakowaś rozpływała po kościach, aż w końcu śpiewanie ucichło: widać syrena schowała się na nocleg w źródełku, bo już i słońce zachodziło, a ja powlokłem się do chaty, alem całą noc spać nie mógł, inom o tej syrenie rozmyślał.– Ciekawość! Warto by ją wypatrzeć, zobaczyć.– Ale jak? Toć, jeśli nas ujrzy, — umknie i skryje się w wodzie. A zresztą, może to i grzech przyglądać się takowej stworze niechrzczonej i kuszącego jej śpiewania słuchać.– Grzech nie grzech, — niewiada! Najlepiej zapytać o to ojca Barnaby, pustelnika. To człek mądry i pobożny; on powie i nauczy, co czynić nam należy.– Rzetelnie mówicie, kumie Mateuszu, chodźmy do pustelnika Barnaby.– Ano, to i chodźmy! Ryby przez ten czas z Wisły nie uciekną, a my się od duchownej osoby przeróżności rozmawiali z sobą dwaj rybacy z nad Wisły w owych zamierzchłych czasach, gdy na miejscu dzisiejszej Warszawy, a właściwie jej Powiśla, leżała niewielka rybacka osada, otoczona gęstymi lasami, w których roiło się od grubego zwierza: łosi, turów, wilków i Więc powiadacie, że śpiewała?– A juści! śpiewała; gadałem przecie.– Hm! I często se tak podśpiewuje?– A co dnia! Jak tylko słoneczko Boże ma się ku zachodowi i czerwienią a złotem pomaluje Wisełkę, wraz ci się na Bugaju jej piosenka rozlega.– I długo też nuci?– Do zachodu. Jak się ino ciemno zrobi na świecie, już jej nie słychać.– To nocami nigdy ze źródła nie wychodzi?– Czy wychodzi, czy nie wychodzi, tego ja nie wiem, ale przepomniałem powiedzieć, że w pełnię miesiąca też śpiewa. Nieraz mnie ze snu budzi blask księżycowy, co do chałupy zagląda: siadam se na posłaniu, aż ci tu odgłos jakowyś dolata z daleka; jakby skowronek, jakby dzwonek, jakby skrzypeczki lipowe: to ona.– O to mi chodziło właśnie. Więc trzeba tak ojciec Barnaba zadumał się na długą chwilę, a obaj rybacy czekali w skupieniu, aż namyśli się, co Barnaba był to starzec wysoki, chudy, siwobrody, łysy jak kolano, odziany w długą samodziałową opończę. Na pomarszczonym jego obliczu rysowały się powaga i dobroć. Wszyscy trzej siedzieli przed budką pustelnika, na ławie, uczynionej z dwóch pieńków, na których położono z gruba obciosaną deskę. Było to lipcowe popołudnie i cudnie było w boru, pachnącym żywicą i kwiatami. Ptaki śpiewały radośnie, pszczoły wesoło brzęczały, a zielony dzięcioł w czerwonym kapturku stukał dziobkiem, jak młotkiem, w korę rozłożystego dębu i wydłubywał ojciec Barnaba namyślał się, namyślał, aż rzecze:– Więc trzeba Poniżej znaj­duje się li­sta wszys­tkich zna­lezio­nych ha­seł krzy­żów­ko­wych pa­su­ją­cych do szu­ka­nego przez Cie­bie opisu. Or-Ot (1867-1931), poeta, pułkownik WP, piewca starej Warszawy (na 6 lit.) Sprawdź również inne opisy ha­sła: OPPMAN autor 'Legend warszawskich' (na 6 lit.) Zobacz też inne ha­sła do krzy­żó­wek po­do­bne kon­teks­to­wo do szu­ka­ne­go przez Cie­bie opisu: "OR-OT (1867-1931), POETA, PUŁKOWNIK WP, PIEWCA STAREJ WARSZAWY". Zna­leź­liśmy ich w su­mie: 457 SZMACIAK, GORTER, NOWAK, HERBERT, BARD, TRUBADUR, GEZELLE, SKALD, MAJKOW, STASEK, NAZIR, BERGMAN, WIERSZOPIS, KERNER, TESLAR, MORIKE, ZARUSKI, BARTELS, ZAKRĘT ZĘBATY, POUND, DUCIĆ, STARA KRYPA, NERUDA, KOLCOW, MAROT, STACHURSKI, RILKE, KALININ, SEWAK, KRAL, NEHRING, LOGAU, WOLSKI, LANDOR, MELBA, HUGHES, HARTE, LIRNIK, CRIVELLI, FISCHER, KOŹMIAN, NEFI, MURGER, BOY-ŻELEŃSKI, VARES, JAN ANTONI CZECZOT, BLAKE, PRAŻANIN, IGRZEC, RIVAI, MICKIEWICZ, ZARUSKI, RYMOPIS, BELWEDER, VWLASCO, BEMBO, YEATS, MARKOWIANIN, HERTZ, GRANADOS, PRAŻAK, SŁONICKA, BEYLIN, TWORKI, GRAY, HALAS, POPE, SZYBKI PANCERNIK, RIVAS, STFF, INGRES, PRAGA, ADY, DOLLO, KORSAK, HEREDIA, FARADAY, AGRYKOLA, PARINI, BOITO, MIŁOSZ, FREDRO, TOMAN, PIĘTAK, NOAKOWSKI, VAJDA, ŻAROW, GÓRA KALWARIA, AOJDA, GUILLEN, CLARKE, BRYANT, GALLEN, MARINO, KRYPA, ŚWIDER, BARD, WIESZCZ, JIMENEZ, WAWER, RIVE, JULIUSZ SŁOWACKI, GOETHE, JAZYKOW, BARD, PUŁAWSKI, HEINE, EDISON, DOBRZYSKI, ALBERT, CHALILI, ISAJEW, GAJCY, WERFEL, BALLADZISTA, WIELKOUCH MNIEJSZY, WHISTLER, ASPIS, STAROLUTERANIN, CUMINGS, BIAŁOSZEWSKI, REJ, POETA, ZYGMUNT KRASIŃSKI, OR-OT, VEGA, NORWID, CLARKE, INDY, ADAM ASNYK, MILEW, NORDEHEIM, MARCH, ERCILLA, BEŁZA, ASZYK, KUBIAK, STAFF, TATE, MARKI, ROMAS, DANTE, BENNET, POETA, JOHNSON, ZAGAJEWSKI, BALMONT, WARSZAWIAK, ISAJEW, GRAVES, STUR, SARYIG, BOILEAU, PERET, BOIARDO, BRATNY, SZABBI, BURNS, TAO, MONTI, BYRON, WARSZAWIANIN, HANSSON, KONOW, ZAN, KURAŚ, BRYLL, TRUBADUR, BERGMAN, BALASSI, BREL, AUTENTYK, MILANÓWEK, DAWID, GAY, RYDEL, JOHANN CHRISTOPH FRIEDRICH VON SCHILLER, POWIŚLAK, ELITIS, BEIDERBECKE, AKOPIAN, OPPMAN, FET, SAIGYO, TASSO, URSYNÓW, RUNGE, BARD, MERA, TRUWER, RILKE, FOSCOLO, PUŁKOWNIK, KAJETAN, JĘDZA, GUARINI, CZARNY MAKAK CZUBATY, JARZĘBSKI, HOLMES, SEBYŁA, CIĄGLINSKI, PROCHLORPERAZYNA, BRIUSOW, WIERSZOPISARZ, BELLAY, BELLI, BENDA, KERN, NOTKE, BIELSKI, MACHA, MACHAULT, VRAZ, STANDE, WARTON, KURONIÓWKA, SCHWAB, DUNBAR, KEATS, KUBISZ, LEŚMIAN, WOLICA, OPPMAN, BRAUN, SZEKSPIR, ŻOLIBORZ, WŁOCHY, MARKOWIANKA, LEGIA, ASNYK, NĘDZA, POETA, NERUDA, BALLADYSTA, BERNI, COSBUC, BIEDNY, SUZANI, ARENDT, LECHOŃ, BENET, ZET, JEFFERS, ADAM, CZECZOT, ARP, JAN CZECZOT, POETA LAUREATUS, ARANY, MACYS, GARCIA, NIZAMI, LOWELL, KUPIEC, KANIA, GUMILOW, WOLSKI, DANTE, ELUARD, RYLSKI, NERUDA, OJSTRACH, LEWIS, POETA, BARUDI, KUREK, BRAND, TZARA, HOMERYDA, SYMULTANIZM, STARE PUDŁO, KUPAŁA, DANTE, FALENICA, ILLYES, JOHANN CHRISTOPH FRIEDRICH SCHILLER, BUTLER, TRAKL, PUDŁO, SCHILLER, CAMOES, VITRY, WYKA, NIELSEN, BASAWAN, MIŁOSZ, BARAŃCZAK, TRUS, OLIZAR, ANCUTA, LEJWIK, SCOTT, LEWIN, DARIO, WIŚNIEWO, LEC, CZUBATY PAWIAN, HOPKINS, SLADEK, FRIEDRICH SCHILLER. Ze względu na bar­dzo du­żą ilość róż­nych pa­su­ją­cych ha­seł z na­sze­go sło­wni­ka: 457 - ogra­ni­czy­liśmy ich wy­świe­tla­nie do pier­wszych 300! nie pasuje? Szukaj po haśle Poniżej wpisz odga­dnię­te już li­te­ry - w miej­sce bra­ku­ją­cych li­ter, wpisz myśl­nik lub pod­kreśl­nik (czyli - lub _ ). Po wci­śnię­ciu przy­ci­sku "SZUKAJ HASŁA" wy­świe­tli­my wszys­tkie sło­wa, wy­ra­zy, wy­ra­że­nia i ha­sła pa­su­ją­ce do po­da­nych przez Cie­bie li­ter. Im wię­cej li­ter po­dasz, tym do­kła­dniej­sze bę­dzie wy­szu­ki­wa­nie. Je­że­li w dłu­gim wy­ra­zie po­dasz ma­łą ilość od­ga­dnię­tych li­ter, mo­żesz otrzy­mać ogro­mnie du­żą ilość pa­su­ją­cych wy­ni­ków! się nie zgadza? Szukaj dalej Poniżej wpisz opis po­da­ny w krzy­żów­ce dla ha­sła, któ­re­go nie mo­żesz od­gad­nąć. Po wci­śnię­ciu przy­ci­sku "SZUKAJ HASŁA" wy­świe­tli­my wszys­tkie sło­wa, wy­ra­zy, wy­ra­że­nia i ha­sła pa­su­ją­ce do po­da­nego przez Cie­bie opi­su. Postaraj się przepisać opis dokładnie tak jak w krzyżówce! Hasło do krzyżówek - podsumowanie Najlepiej pasującym hasłem do krzyżówki dla opisu: Or-Ot (1867-1931), poeta, pułkownik WP, piewca starej Warszawy, jest: Hasło krzyżówkowe do opisu: OR-OT (1867-1931), POETA, PUŁKOWNIK WP, PIEWCA STAREJ WARSZAWY to: HasłoOpis hasła w krzyżówce OPPMAN, Or-Ot (1867-1931), poeta, pułkownik WP, piewca starej Warszawy (na 6 lit.) Definicje krzyżówkowe OPPMAN Or-Ot (1867-1931), poeta, pułkownik WP, piewca starej Warszawy (na 6 lit.). Oprócz OR-OT (1867-1931), POETA, PUŁKOWNIK WP, PIEWCA STAREJ WARSZAWY inni sprawdzali również: przypisywanie czegoś komuś lub czemuś, metoda wyjaśniania przyczyn swojego bądź cudzego postępowania, pozwalająca także je przewidywać , naczynie do przechowywania mazi, smoły, dziegciu , wykorzystuje opór aerodynamiczny do zmniejszania prędkości ciała poruszającego się (spadającego) w powietrzu , mały śledź marynowany lub solony z dodatkiem korzeni , międzynarodowy ruch, mający na celu duchowe doskonalenie jednostki i braterstwo ludzi różnych religii, narodowości i poglądów , samolot wojskowy przeznaczony do zwalczania innych statków powietrznych i uzyskania przewagi powietrznej oraz obrony własnych samolotów o innym przeznaczeniu , dziedzina komunikacji i rodzaj sił zbrojnych operujących w przestrzeni powietrznej , zawartość odmierzacza, naczynia służącego do odmierzania czegoś , powóz czterokołowy będący odmianą kabrioletu , Wit, słynny rzeźbiarz , ironicznie: włoski - przedmiot szkolny lub uczony w ramach kursu, na którym opanowuje się podstawy języka włoskiego , budowla wodna do ochrony brzegu bądź formowania nurtu powieść „Ludzie bezdomni” (1899) Stefana Żeromskiego; dramat „Warszawianka” (1904) Stanisława Wyspiańskiego; powieść „Opowiadania o starej Warszawie” (1909) Wiktora Gomulickiego; powieść „Przedwiośnie” (1924) Stefana Żeromskiego: „Wychodząc na wykłady i do prosektorium, wracając z lekcji czy z miasta, Baryka musiał przemierzać dzielnicę zamieszkaną przez Żydów. Byli oni co prawda rozproszeni we wszystkich okolicach Warszawy, lecz w tej osiedli jako masa jednolita, tworząc zamknięty organizm o kilkuset tysiącach jednostek. Zrazu widok domów, mieszkań i sklepów żydowskich mierził oczy przybysza swą specyficzną ohydą, później jednak począł go zaciekawiać, a wreszcie narzucił mu się wszechwładnie jako problemat. Chwile wolne Cezary poświęcał na zwiedzanie przyległych ulic: Franciszkańskiej, Świętojerskiej, Gęsiej, Miłej, Nalewek i innych”; poezje „Pieśń o Rynku i zaułkach” (1930) Artura Oppmana; wiersz „Polacy” (tom „W błyskawicy” z 1934 roku) Józefa Czechowicza: „więc najpierw blaski pną się po domach wyżej i wyżej i gasną na rosie okien warszawa wisła w układzie zodiakalnym nieomal bo widzę wodnika pannę ryby”; wiersz „Ulica Miła” z tomiku „Krzyk ostateczny” (1938) Władysława Broniewskiego; wiersz „Alarm!” (1939) Antoniego Słonimskiego: „UWAGA! Uwaga! Przeszedł! Koma trzy!" Ktoś biegnie po schodach. Trzasnęły gdzieś drzwi. Ze zgiełku i wrzawy Dźwięk jeden wybucha rośnie, Kołuje jękliwie, Głos syren - w oktawy Opada - i wznosi się jęk: Ogłaszam alarm dla miasta Warszawy!”; wiersz „Wstążka” z „Warszawianki” (1939) Kazimierza Wierzyńskiego; wiersz „Warszawa” (1943) Krzysztofa Kamila Baczyńskiego: „Miasto groźne jak obryw trumny. Czasem głuchym jak burz maczugą zawalone w przepaść i dumne jak lew czarny, co kona długo”; publikacja dokumentalna „Na oczach świata” (1943) Marii Kann; wiersz „Uśmiech Warszawy” (1944) Tadeusza Hollendra i Tomasza Wiatracznego:„Patrz, to jest dumne miasto Warszawa, więcej niż tysiąc okropnych dni wlecze się sprawa trudna i krwawa, a ona walczy, a ona drwi. I chociaż dzisiaj broczy i krwawi z jej krwią pisanych, codziennych krat jak płomień pośród burz i błyskawic śmieje się co dzień jej dobry żart”; wiersz „Pomoc dla Warszawy” (1944) Antoniego Bogusławskiego; wiersze „Żądamy amunicji” (1944) i „Pieśń o Powstaniu” (1944) Zbigniewa Jasińskiego; wiersz „O chłopakach z AKa” (inny tytuł: „Chłopaki z AKa” z 1944) Eryka Lipińskiego: „Pierwszego sierpnia w całej Warszawie Się rozpoczęła okropna draka, Po jednej stronie byli Germańce, Po drugiej stronie warszawskie aka. Germańce mieli tanki i krowy I własowskiego pomoc kozaka. Tego nie miała dzielna Warszawa, Lecz za to miała chłopaków z aka. (…)”; wiersz „Miastu” (1944) Stanisława Marczaka-Oborskiego; wiersz „Śpiew Czerniakowa” (1944) Kornela Makuszyńskiego: „Do broni! Nadszedł i nasz dzień! Granaty się rozprysły Samolot rzucił na nas cień Na naszym brzegu Wisły! Więc biegiem każdy do swych znaków Na bój niech każdy będzie gotów Na dzisiaj hasło jest? CZERNIAKÓW? A odzew echem brzmi? MOKOTÓW?”; wiersze „1 września 1944” i „Powrót” (1944/45) Kazimierza Wierzyńskiego;strona: 1 2 3 4 5